Non Est Potestas Nisi A Deo

ölüm tatlı bir türküdür...

2011-01-12T01:43:00.000-08:00

ölüm tatlı bir türküdür
tenime deyen rüzgar
ya da bir kurşun dalgası gibi
akar gözkanlarım çırpınır kuş yüreğim

bir yanda acıya kesmiş insanlar
bir yanda sen ve ben
bir yanda ekmek kavgası
bir yanda hürriyet
ısıtırken geceyi göğsümüzdeki ateş
buza vurmuş yüreğimiz
sarıl sarıl sarıl ısıt beni

ah mor birkaranlığın sisinde
devrime gülümserken aç çocuklar
aşkla dolu bir ömrün son soluğunda
dolu dizgin yüreğine koşar içimdeki yaralı çocuk
kimi gün bir gül yangınında
kimi yakılmış bir dağ köyünde
gülüm senin hasretine başını vuran
yitik bir ülkenin yitik bir ozanıyım ben

ah ne zorlu bir sevdadır
seninleyken sensiz olmak
ve senin tutsaklığına tutsak olmak ah gülüm gülüm
ateş altındayken inancım
ateş altındayken yurdumuz
soğutma yüreğimi
ve sensiz asla olmayacak düşlerimi
ah ellerini ver
ah gözlerini ver
beni yitirme
beni yitirme

Kaygi duymak...

2011-01-12T01:37:00.001-08:00

Saygi Bizden...

2011-01-12T01:34:00.000-08:00

Kaybolmak...

2011-01-12T01:29:00.000-08:00

Zordur bir kediyi kaybetmek.. Uğraş gerektirir. Herkes değil ama bazen kimileri yapar ya hani; heves eder, evine bi kedi alır, sever onu, sonra sıkılır, hevesi kaçar, gider uzakça bi yere bırakır ya kediyi. Geri dönemesin, evi bulamasın, başından gitsin dye. Ama o kedi ne yapar eder, çabalar, döner geri gelir, bulur onu.. Bazen defalarca tekrarlanır bu, defalarca bırakılır en uzaklara, yine de defalarca geri döner.. Sonra bir gün, artık kedi de gelmez geri, alışır kaybolmaya. Ezberlemiş olsa bile dönüş yollarını, çok istese bile dönmeyi, çok özlese bile o evi, dönmez.. Kaybolmuş kalır.

Zordur bir kediyi kaybetmek, Uğraş gerektirir. Ama bir kez olduğunda, sonuç artık kesindir. Bitmiştir yolları.

Yoksun...

2011-01-11T01:59:00.000-08:00

Ben ciğerlerime mayın döşüyorum sana koşarken, Sen yoksun...

Önce bir şiir itiyor dilimi geriye, Adından öpüyorum... geçiyor

Kim inanır buna sevgili?

Kaç adam sevdiğini adından öper?

Kaç sevgili adını öptürmeyi becerir?

Sana, adına hayal denen bir yalan söyleyeyim sevgili

Sen ben... ben sen olayım...

Gözyaşı yağsın bulutlardan, varlığımızı eritelim be sevgili

Sesin sesime alaşım olsun...

Duydun mu? Rüyanın karesiydi bu... Hayalin ölüsü...

Çünkü herkesin göğüne gömülen bulutlar yok bende!

Çünkü baktığını çöl gören bir deliyim!

Çünkü aklım yok bende!

Kalbim bende yok! Kalbin bende yok!

Yoksun! Arıyorum! ...Eriyorum

Kendini nereye sakladın be sevgili?

Ellerimde beynine hançer saplanmış bir adamın resmi

Yoksun..!!

Sağına konduruyorum yokluğunu, soluna eğiyorum yokluğumu

Iki ucu kendim olduğum bu savaşta ceset olmaya hazırım...

Bir iyiliğe var mısın?

Gözlerinin beyazına sarılayım, çenemde saçların kırkbin düğüm olsun...

Bizi yazıyorum...

Aklını gül yağıyla ateşe vermiş beni ve az kaldın seni yazıyorum.

Ben içinin kılıncında ki kanı seven, yani hiç kimse yani bilmiyorum

Yani aşk nereye kaldırdı beni? bulamıyorum.....

Ferim , kefensiz artık. Afet halinde tenim,

Tutkal türküler dinliyor kırıklıklarım, ucuz bir sesle...

Sonra korkuyorum rüzgardan, hiç yerlere pusuyorum.

Burda yokum orda değil,kendimi yedim ben bitti herkesliğim

Ölsem hani , hani ölebilsem... Cesedimden bile anlamazlar,

dünyayı katlettiğimi....

Ve sen!

Duymadığım cümlelerimin öznesini yüklenen,

Olumsuz sesleniyorum ahrazlığına...

Gelme..!!

Acının karnında ki sancı, sensiz ölesim doğmakta...

Gelme..!!

Saçlarına sıçrayacak yoksa kalbimin kanseri,

Gidecek kış gözlerinden, sel altında kalacak sesin

Tekmelenecek varlığın, çıkacaksın dünyadan....

Şaki Sevdasi...

2011-01-11T01:56:00.000-08:00

Sonsuz bir denizde, umarsiz bir sevdaya, acmisim yuregimi; dayanilmaz acilarla... Oy benim tas yuregim, ateslere siper gogsum; bir deli irmagim ben yataginda kaybolmus. Tutuşmuş bir kelebek, bir yarali ceylanim; dağların bulutlarında. Yitirdim yuregimi, gulumun guluslerinde... Oy benim tas yuregim, ateslere siper gogsum; bir deli irmagim ben yataginda kaybolmus. Sevdan bir kor ates, turku soyler yani basimda. O bir dagin dorugunda, ben atesler icinde; O bir dagin yamacinda, ben kursunlar ucunda... Oy benim tas yuregim, ateslere siper gogsum; bir deli irmagim ben yataginda kaybolmus. Yurdumun hasat zamani, gelmeden gidecegim. Onulmaz yalnizliga karanlik sonsuzluga... sensizlige...

yagmuru kim dokuyor?

2009-03-06T07:12:00.000-08:00

unzile insan dolu on kardes besi olu
buyudukce un ufak ve gelirde gorucu
inci gibi disi gorucu bilir isi
sogudum aglar gider gun olur hatun kisi
varmadan sekizine ergin oldu unzile
hem cocuk hemde kadin oniki sinde ana
bir gul gibi al ve narin bir su gibi saydam ve sakin
susar kadin unzile
yagmuru kim dokuyor unzile kac koyun ediyor
dayaktan uslanali hic birsey sormuyor....
korkar durur gitmez koyun en son citine
inanir o sinirda dunyanin bittigine
unzile insan dolu bilinmez nelere gebe
sirlarin mihnetini yuklenipde beline

Yalnızlık..

2009-01-07T07:09:00.000-08:00

Hiç bilmezdim bilemezdim ki ben yokken nasıldı dünya. Kumsal ve deniz, yollar ve ağaçlar yine bu kadar güzel miydi? Yine bu kadar güzel, yine bu kadar yalnız. Henüz küçük bir çocukken başladım boyumdan büyük hayaller kurmaya. Küçük bir camdan seyrederdim dünyayı. Hayat öyle saf öyle güzeldi ki gülmeyi öğrendim önce ve sonra güvenmeyi o bir dostun ellerine. Gençken patlamaya hazır bir volkan gibiydi yüreğim, her şeyi yapabilir her yerde olabilirdim. Ask bile henüz korkutmuyordu benliğimi sevebilir sevişebilirdim yüreğimi kilitlediğim bir çift gözle bile. Çünkü öğrenmiştim sevdiğimi çok sevmeyi, kendimden bile.
Ama sonra arkası gelmez nefretler sardı her bir yanımı. Hata nerdeydi ya da kimdeydi bilemedik, sonrası bitmek bilmez koca bir bulanıklık. Damda gibi ortasındaydım ömrün ve her başlangıç ayni sona sürüklüyordu çaresizce beni. Kaçtım uzun zamanlar her şeyden, herkesten, her yerden. Yıllar sonra buldum yorgun bedenimi bir kösede öylece duruyordu yalnızdı, yapayalnız. Her gece yalnız uyuyor, her sabaha yalnız uyanıyordum artik, anladım ki hayat koca bir yalnızlık ve herkes başladığı yalnızlıkla kaybolup gidiyor. Ya da bir şairin dediği gibi “hersey başladığı noktada son bulur” tıpkı benim gibi, tıpkı benim hikayem gibi…

hepsi bu..

2008-12-03T06:55:00.000-08:00

değişen ben değilim.. dönüşen savaş.. yaşamakla ıslanmak ayni şey.. bir yağmurun gölgesinde ihtiyarlamak .. şimdi ölüm bile yetmiyor acılarımızı tartmaya.. dostlar alıngan bir sahili pinekliyorlar bir merhaba'yı.. bıçaklar gibi artık selamlaşmalar.. değişen ben değilim.. dönüşen savaş.. artık zaman bile yetmiyor yaşadığımızı sanmaya.. yine de ışıklar bu kenti güzelmiş gibi gösteriyor geceleri.. geceler.. yani ahmet haşim'in kafiyeleri ''seni aklima düşüren yer çekimi değil yalanci yildizlar öyle uzaksin ki üflesem soğuyacaksin sarilsam okyanus'' bir aşka yetecek kadar ve anımsatacak kadar sebepsiz bir ölümü.. acılarımız ve kafiyelerimiz var.. işte hepsi bu kadar..

GÖKYÜZÜNDE MELEKLERLE UCAN CANIM KUZENİM AYSEGUL SEMA'NIN ANISINA..

Hatırla sevgili..

2008-11-12T00:49:00.000-08:00

Dudağımda yarım kalan, söylenmemiş son sözümdür,

Baki olsa da ayrılık, aşk her daim ölümsüzdür…

Hatırla sevgili, O eski günleri, Çocuklar gibi…

Efkar mektubudur aşkın sözsüz okunur,

Yalan dünya, dört mevsimde bir bahar olur,

Varsın eller gönül yarası, kapanır sansın,

Kabuğun altında sevgili, sen kanayansın…

Ömrümüzün son demidir, Dönülmeyen o vedalar,

Kuşatıldık zor yıllarda, Yarım kaldı hep o sevdalar

Hatırla sevgili, O eski günleri, Çocuklar gibi…

embesil.örg insanlari vol.1: yasemon

2008-10-23T01:10:00.000-07:00

embesil.örg cogu bizim neslimizin dunyaya bakisini degistiren bir kilometre tasidir, o zamandan bu zamana kac kisi kaldi bilmiyorum ama hatirlayabildigim ve halen takip edebildigim birkacindan biridir "yasemon" yasemon.blogspot.com ve bobiler.org/yasemon sayfalarindan takip edilmesi gereken embesil.örg insanlarindan birdir. ve ne zaman kendisi aklima gelse akabinde aklima gelen bir sarki vardir ki o da sarki da soyle baslar..

I saw you standing in the corner
On the edge of a burning light
I saw you standing in the corner
Come to me again in the cold, cold night
You make me feel a little older
Like a full grown woman might
But when youre gone I grow colder
In the cold, cold, night....

ain't gonna hide you god?

2008-10-22T06:06:00.000-07:00

Sweet child in time youll see the line

The line thats drawn between the good and the bad

See the blind man shooting at the world

Bullets flying taking toll

If you have been bad, lord I bet you have

And youve been hit by flying lead

You would better close your eyes and bow your head

And wait for the ricochet

Sen insansin..

2008-10-09T03:01:00.000-07:00

yangınlar alevinden geçip de gelen dost

yanar olmuş yüreğin, nar olmuş lilisan

sen insansın, sen insansın, sen insansın sen insan

sen insansın hey lilişan sen insansın sen insan.

ağır başlı kitaplar senin adına

en yiğit besteler seni söyler

dünyada şarkılar misali yaşayansın sen

sen insansın, sen insansın iki milyar cansın

sen insansın hey lilişan sen insansın sen insan

sen insansın hey lilişan iki milyar cansın.

yangınlar alevinden geçip de gelen dost

yelken gibi açılmışsın zalim rüzgara

hey lilişan hey lilişan gülmüşem ağlamışam

bir tuhaflık olmuş olmuş

dünyanın hali...

Attila ILHAN

Sigaramin dumanina sarsam..

2008-09-22T02:23:00.000-07:00

Sigaramın dumanına sarsam saklasam seni
Sigaramın dumanına sarsam saklasam seni
Gitme gitme gittiğin yollardan dönülmez geri
Gitme gitme el olursun sevdiğim incitir beni
Yokluğun ah yol yol olsa uzasa unutmam seni
Gitme gitme gittiğin yollardan dönülmez geri
Gitme gitme el olursun sevdiğim incitir beni
Akşam vakti sardı yine hüzünler

Kalbim yangın yeri, gel kurtar beni senden
Akşam vakti dolaştım sokaklarda
Yırtık bir afiş, seni gördüm duvarda
Sigaramın dumanına sarsam saklasam seni
Yokluğun ah yol yol olsa uzasa unutmam seni
Gitme gitme gittiğin yollardan dönülmez geri
Gitme gitme el olursun sevdiğim incitir beni

Yalniz Bedevi

2008-09-18T01:54:00.000-07:00

Bazen dusunuyor insan acaba gercekten sosyal bir varlikmiyiz? Yada sosyal varlik olmak bize dayatilan bir sistem mi? Ressam mutlulugun resmini cizerken sosyal hayat adina bir betimleme yapmismidir? Yoksa mutlulugun resimde hayat olabildigince basit ve yalinmidir? Sosyallesen insan sosyallestikce daha fazla mi mutlu olur daha fazla mi gerilir? Yaradilisindan uzaklasan canli modifiye mi olur ozunu mu kaybeder? Toplum insan icin midir? İnsan toplum icin midir? Dinlenmek ve rahatlamak icin kalabalik ortamlari mi tercih ederiz? Durgun bir golun kiyisindaki bir kulubeyi mi? Binlerce soru daha sorulabilir bu konu hakkinda.. Ama bilinmesi gereken sudur ki "eger yalniz bir bedevi isen bu problemlerin hicbirini kendine dert etmene gerek yoktur.."

Bir varmis.. Bir yokmus..

2008-09-16T08:09:00.000-07:00

Aysegul Sema'ya...

İnsanlar masal misali bir varmis.. bir yokmus.. Dosluklar dostlar ne kadar zor ne kadar zahmetli kurulur bir cirpida hic olurmus.. Bu yok oluslar bazen oyle hakkaniyetten uzaktir ki her gerceklestiginde insanin ici aciyormus.. olum bazen aldiklarindan caldiklarindan oturu kendinden utanir.. yada ben kendimi avutuyorum bilemiyecem ama o an boyle birseymis hayat kendi verdigini yeni kendi aliyormus.. Sonunda yine birileri yalniz kaliyor, birileri dostundan oluyormus.. bize sadece aglamak kaliyormus aldigi son dostumuz olasa bile alip gittiginde yapayalniz kalsak bile bu onu durdurmuyormus..

Yerin cenette meleklerle beraber olsun beni asla terk etmeyen dostum, canim kuzenim, dunya guzelim..

embesil.örg yasanmisliklari: Seviyeli İliskiler

2008-08-13T11:47:00.000-07:00

wasted years

2008-07-15T02:17:00.000-07:00

bir nesil bilgisayar basinda heba olur..

kadinlari anlamak imkansizdir..

2008-07-14T07:53:00.000-07:00

Hayatin anlami

2008-07-12T05:50:00.000-07:00

HAYAT;

Hicbirseyi paylasmayip sadece kendisi yiyenlerle..

Bir sakizi bile paylasanlar..

ARASINDAKI FARKTIR!!

Gormeyenlerin dunyasinda gorenler

2008-07-12T03:53:00.000-07:00

Hayat hic bir zaman gormeyenlerin dunyasinda yasayan gorenler icin kolay olmadi.. o gormeyenler bazen ailemiz oldu, bazen sevdiklerimiz.. bazilari goremezken bazilari gordu.. goremeyenler ise gorenleri hic anlamadi..

Murphy Kanunları

2008-07-12T03:39:00.000-07:00

Murphy Kanunlari hayat tecrubesi ile sabit bir gercektir.. birseyin ters gitme olasiligi varsa ters gider a.q.

mazo?¿

2008-07-12T03:22:00.000-07:00

Zaman zaman kendime sormadan edemiyorum.. dunya acaba kendini seviyormudur? dunya uzerinde yasayan biz insanlara bu kadar olumsuzluk ve hayal kirikliklari yasattiktan sonra bir de bizden kendisine iyi davranmamizi bekliyor poliyannaci bu dunya bence.. uzerinde yasayan milyarlarca insan bu kadar mutsuzken ve bu kadar mutsuz insanin uzerinde barinmasina izin verirken.. insanlarin kendisine zarar vermesine tepki gosteriyor utanmadan :)) bence dunya en buyuk kotulugu kendine yapiyor farkinda degil..

Hayata esir dusmek

2008-07-12T03:12:00.000-07:00

O kadar cok zamani olur ki aslinda insanin hayatin amacini anlamasi icin.. cocukluk genclik yetiskinlik yaslilik.. hayata kapilip giderken o bizi her saniye husrana ugratan hayalleri kurarken ve biz daha o hayali kurarken dunyanin bir yerinde husrana ugrayan insanlar varken ayrica biz bunlari acikca bilip hatta goruyorken yine de devam ederiz hayal kurmaya ve husrana ugramaya bu dunyanin bizi esir alma bicmidir.. bu sayede onu yasamayi kaciririz.. kim bilir belki de doganin bizden intikam alma seklidir..